Op Hoog Buurlo vind je twee schaapskooien en in het voorjaar bloeiende fruitbomen. Deze eeuwenoude plek is het domein van een grote kudde heideschapen, landgeiten en de herder en zijn honden. Dagelijks loopt onze herder hier met kudde over de schaapsdrift naar de heide. Als je 's ochtends in de buurt bent, kun je getuige zijn van de uittocht van de kudde.
Om een bestaan te kunnen opbouwen was het voor de boeren belangrijk om de akkers op deze droge zandgronden vruchtbaarder te maken en het water beter vast te houden. Daarvoor was mest van cruciaal belang en de schapen zorgden daarvoor. Overdag graasden de kuddes op de uitgestrekte heidevelden en ’s nachts sliepen ze in de schaapskooi waar de mest verzameld werd. Op de bodem van de kooi lagen zandhoudende heideplaggen. De mest van de schapen vermengde zich hiermee en zo ontstond een mengsel voor de akkers om ze vruchtbaarder te maken. Dit noemt men de potstalcultuur.
In Hoog Buurlo is nog 65 hectare voormalig eikenhakhout te vinden dat eeuwenlang werd gebruikt voor verschillende doeleinden. Uit de schors werd eek gewonnen dat werd gebruikt als looistof in de leerindustrie. Elke tien tot twaalf jaar werden de eiken gekapt. Dit gebeurde in het voorjaar, wanneer de sapstroom in de stam het sterkst was en de schors gemakkelijk losliet van het hout. De overgebleven takken en stammen werden gebruikt als brandhout, onder meer voor het stoken van bakkersovens. De stobbe, die in de grond achterbleef, vormde vervolgens nieuwe uitlopers die na tien jaar weer geoogst konden worden. In en rond de hakhoutpercelen leeft ook het het vliegend hert, het grootste insect van ons land.
De veldleeuwerik is een graag geziene broedvogel die op de Hoog Buurlose heide, verscholen op de grond, zijn nest maakt. Je herkent zijn luide en heldere zang aan een zeer snel achter elkaar herhalend fluitconcert, waarbij het lijkt alsof hij zijn adem inhoudt. Dit houdt hij soms wel een half uur vol. Met zijn lichte buik en lichtbruin gestreept lijfje van deze vogel op de heide nauwelijks op. Op het zomermenu staan insecten en zaden die hij voornamelijk op de grond zoekt.
Hoog Buurlo ligt is ook het leefgebied van de wolf. Hij vindt hier rust, ruimte én voedsel in de vorm van wilde dieren, zoals everzwijn en ree. De wolf is welkom op de Veluwe en vervult een positieve rol in de natuur en dus in het ecosysteem. Het is een roofdier dat de afgelopen 140 jaar hier niet meer voorkwam. Om wolven te zien heb je erg veel geluk nodig. Ze zijn schuw en vooral ’s nachts actief.
De basis van het heidebeheer is het heidelandschap open te houden. Jaarlijks halen we jonge bomen weg. Schapen en geiten eten het gras dat tussen tussen de heide en hun gegraas zorgt zo een gevarieerd heideveld. Om de schapen tegen de wolf te beschermen plaatsen we een wolfwerende raster. Er lopen ook dag en nacht twee Karpatische herdershonden bij de kudde. Zo is het beheren van de schaapskudde en de heide door de eeuw heen toch een beetje veranderd.
Op Hoog Buurlo kun je heerlijk wandelen langs statige beukenlanen. Je vindt er twee schaapskooien en in het voorjaar bloeiende fruitbomen. Het is een heerlijke pauzeplek tijdens en wandel- of fietstocht en het speelveld is leuk voor kinderen. Er zijn verschillende wandelroutes door het bos of over de uitgestrekte heide rond Hoog Buurlo, zoals wandelroute Hoog Buurlo (4,5 km), die starten bij P-plaats Hoog-Buurlo, Hoog Buurlo 1, Radio Kootwijk.
Honden aan de lijn
Houd je hond aan de lijn en ruim afstand tot de schaapskudde. Loop ook met een grote boog om de waakhonden bij de kuddes en aai ze niet!
