Waarom we soms dood hout weghalen

Een lekker rommeltje

Sinds 1 september loopt Bernd met ons mee in de Oostvaardersplassen. Na ruim twintig jaar als ondernemer in de horeca besloot hij het roer om te gooien en zijn passie voor de natuur te volgen.

Als natuurliefhebber viel het Bernd al op dat bossen er tegenwoordig vaak wat rommeliger uitzien dan vroeger. En dat is maar goed ook, vertelt hij. ‘Vroeger werden bossen vaak netjes opgeruimd. Nu laten we dood hout juist zoveel mogelijk liggen. Het verteert langzaam, geeft voedingsstoffen terug aan de bodem en biedt allerlei dieren een plek om te schuilen. Ook dood hout hoort bij een levend bos.’

Toch de zaag erin

Maar soms moet dood hout toch weg. Bijvoorbeeld als een dode boom langs een wandelpad staat en het risico bestaat dat takken afbreken of de boom omvalt. De veiligheid van bezoekers staat dan voorop.

Afgelopen week ging Bernd daarom samen met collega Siem op pad om dode bomen langs de paden weg te zagen. Een leerzame klus, vertelt hij. ‘Dood hout heeft een andere structuur en een ander vochtgehalte dan levend hout. Daar moet je bij het zagen rekening mee houden. Mooi om dat nu zelf in de praktijk te leren.’
Zo ontdekt Bernd dat natuurbeheer voortdurend vraagt om afwegingen. We laten dood hout zoveel mogelijk staan of liggen, zodat het zijn waarde voor de natuur behoudt. Maar waar het gevaar oplevert voor bezoekers, grijpen we in.

En Bernd? Die heeft er weer een ervaring bij. We wensen hem veel plezier tijdens zijn opleiding in de Oostvaardersplassen!