Nieuws
De wintermaanden liggen bijna achter ons. Ik wandel door het bos van Sellingen en voel de eerste zonnestralen op mijn gezicht. De dagen worden langer en de eerste stinzenplanten steken voorzichtig hun kopjes boven de grond. Straks weer zonder jas naar buiten, genieten van vogelconcerten en koffietjes in de zon. Maar voordat het bos helemaal ontwaakt, hebben wij deze winter hard gewerkt. En dat roept soms vragen op. Daarom neem ik je graag mee achter de schermen van ons bosbeheer.
De bossen van Sellingen zijn multifunctioneel: ze bieden plek voor recreatie, natuur én houtoogst. In alle bosvakken komen we eens in de zes jaar terug. Dan kijken we kritisch: hoe gaat het met de bomen? Krijgen ze genoeg ruimte? Zijn ze vitaal?
Waar nodig voeren we werkzaamheden uit. Dat betekent dat sommige bomen worden verwijderd om anderen ruimte te geven. Zo kan licht weer op de bodem vallen en krijgen kronen de ruimte om te groeien. Het resultaat? Meer ruimte voor de huidige bomen én voor de nieuwe generatie bos die zich aandient.
Een veelgehoorde reactie is: “Het is nu zo’n rommel”. En ja, eerlijk is eerlijk, direct na het werk ziet het bos er misschien wat chaotisch uit. De stammen worden uit het bos gehaald, maar takken laten we liggen. Dat is bewust, want takken horen thuis in het bos: ze verteren en voeden schimmels, insecten en het bodemleven.
Een gedeelte van dat takhout legt de harvester (de oogstmachine) op de dunningspaden. Dat zijn vaste paden door het bosvak waar de machine over rijdt. Ze liggen er niet voor deze ene keer, maar zijn juist bedoeld om de rest van het bos te sparen. Dankzij die vaste dunningspaden hoeft de harvester niet kriskras door het bos: hij blijft op zijn route en werkt vandaaruit naar links en rechts. Doordat hij over een ‘bed van takken’ rijdt, beschadigt hij de bodem minder.
Misschien vraag je je af of deze boswerkzaamheden echt nodig zijn. Kijk straks in het voorjaar eens omhoog tijdens een wandeling. Hoe groot zijn de boomkronen? Raakt de ene kroon de andere? Als kronen elkaar raken, krijgt de boom minder energie en groeit hij minder. Door bomen selectief weg te nemen, geven we andere bomen de ruimte om sterker te worden, een grotere kroon te maken en mooi hout te vormen.
Het weghalen van bomen betekent ook dat er weer licht op de bodem valt. Daar profiteren jonge boompjes van die spontaan ontkiemen. Zelf opgekomen zaailingen zijn vaak sterker dan boompjes die wij planten, omdat ze zich precies op de juiste plek hebben weten te vestigen. Zo helpt het bos zichzelf te verjongen.
Nu lijkt het bos misschien nog rommelig, maar over een paar weken, als de bladeren weer aan de bomen zitten, merk je het verschil. Het licht valt weer door de kruinen, jonge zaailingen krijgen hun kans en het bos voelt weer open en levendig. Voor jou als bezoeker betekent het een plek om te wandelen, te luisteren naar vogels en het seizoen te voelen.
Terwijl ik tussen de stammen loop zie ik een eekhoorn snel een boom in schieten. Dit is het bos dat leeft, groeit en zichzelf herstelt. Mocht je vragen hebben over onze werkzaamheden of gewoon nieuwsgierig zijn naar hoe het bos zichzelf verjongt, schroom niet om contact op te nemen. Ik vertel er graag over.
