Nieuws
Soms zijn er momenten waar mijn groene hart sneller van gaat kloppen. Dit is er zo één. De komende weken krijgt Westerwolde er 12 hectare nieuw bos bij, direct grenzend aan het bestaande bos in Jipsingboertange.
Bij het bestaande bos in Jipsingboertange kregen wij de kans om een stuk grond te kopen. Voor mij als boswachter voelt dat als investeren in de toekomst: meer ruimte voor natuur, meer schaduw op warme dagen en op termijn een sterker en mooier bosgebied. Bos groeit langzaam. Wat we nu planten, is er niet voor morgen of volgend jaar, maar voor de generaties na ons. Tegelijkertijd snap ik heel goed dat het vragen oproept als er ineens iets verandert in je directe omgeving. Daarom wil ik graag uitleggen wat we gaan doen en waarom.
In Westerwolde beheren we nu ongeveer 875 hectare bos. Dat zijn heel verschillende bossen: van oude, robuuste bosgebieden zoals de Ter Apelerbossen tot jongere bossen zoals het Engbert Drenthbos. Met dit nieuwe bos komt er geen ‘los stukje groen’ bij, maar versterken we het bestaande bosgebied. Ten westen van het huidige bos in Jipsingboertange planten we 12 hectare nieuw bos aan, direct aansluitend op wat er al is. Zo groeit het gebied uit tot één geheel.
Een vraag die vaak terugkomt, gaat over het raster. Dat staat er niet om mensen buiten te houden, maar om jonge bomen een eerlijke start te geven. Reeën zijn dol op jong groen en gebruiken jonge stammetjes om hun geweien aan te vegen. Dat hoort bij hun natuurlijke gedrag, maar voor net aangeplante bomen kan dat funest zijn. In kleinere aanplantprojecten werken we soms met plantkokers. Bij een gebied van deze omvang is dat simpelweg niet haalbaar. Daarom kiezen we hier voor rasterbescherming.
Wandelaars kunnen via een klaphek het gebied gewoon in en door het nieuwe bos wandelen. In het begin loop je door écht jong bos, met kleine boompjes en veel licht. Dat voelt misschien nog niet helemaal als bos, maar ook dat heeft zijn eigen charme.