Nieuws
Deze vraag wordt ons steeds vaker gesteld. En dat is begrijpelijk, want de laatste jaren zijn er namelijk op steeds meer plekken in ons gebied stukken bos omheind met een hekwerk, ook wel raster genoemd. De rasters zien er soms verschillend uit maar hebben vaak hetzelfde doel, namelijk het beschermen van nieuw aangeplante bomen tegen herten en reeën, die jonge bomen graag eten. Soms staat er ook tijdelijk raster dat onderdeel uit maakt van een onderzoek. In dit blog lees je meer over de verschillende rasters in onze bossen.
In een goed functionerend bosecosysteem is er ruimte voor de verschillende ontwikkelingsfasen van diverse boomsoorten in het bos. Een doorgaande cyclus van ontkiemende bomen, jonge bomen, volgroeide bomen en dode bomen. Deze cyclus is in veel bossen op de Veluwe verstoord; de verjonging van het loofbos staat namelijk onder druk Een van de redenen is de grote hoeveelheid wild op de Veluwe. Met name reeën en herten eten graag jonge bomen en de vele wroetende zwijnen zorgen ervoor dat het ontkiemen van bomen moeilijk is.
Om precies te weten wat de invloed van de wilde hoefdieren is, is er een onderzoek gestart en zijn er sinds 2020 op veel locaties rasters geplaatst. We doen hier graasdruk monitoringsonderzoek. Het doel is om, in samenwerking met de Veluwse boseigenaren, te onderzoeken hoe groot het effect is van vraat op de bosverjonging. De graasdruk wordt bepaald door onder andere te kijken naar het percentage topscheuten van jonge bomen dat door grote herbivoren wordt aangevreten. Stukken bos met en zonder raster worden vergeleken.
De rasters van metaal hebben een afmeting van ongeveer 6 bij 6 meter en staan ook op opvallende locaties langs wegen, zoals bijvoorbeeld de Heetweg in Kootwijk en de Hoog Buurloseweg bij Hoog Buurlo. Het onderzoeksproject loopt tot en met 2026.
Dit willen we natuurlijk voorkomen en daarom worden rasters tegenwoordig 'beveiligd' met een manchet van kippengaas. De manchet wordt aan de bovenzijde van het gaas bevestigd en dit zorgt er voor dat de poten van grote hoefdieren niet vast komen te zitten. Een belangrijke aanpassing waar inmiddels veel dierenleed mee is voorkomen.