Nieuws
Een groep van 51 studenten van de American School of The Hague (Wassenaar) deed deze week uitgebreid veldonderzoek aan de rand van de Oosterschelde in Ouwerkerk. Het getij speelt hier een grote rol en vormt een uniek ecosysteem. Het onderzoek richtte zich op de ecologische verschillen op de grens van zoet, brak en zout water.
De dag begon met mijn rondleiding door het gebied, samen met Brenda van Nationaal Park Oosterschelde. Daarna stelden de studenten 51 onderzoeksvragen op. Is er een verschil in plantensoorten dicht bij het brakke water en iets verder van het water? Welke diersoorten leven er in het wier? Is er verschil in de waterdoorlatendheid van de grond vlak bij het water en verderop? Verschilt het zoutgehalte per locatie? Het pH-gehalte? Toen werd het veldwerkmateriaal bij elkaar gezocht en de onderzoeken gestart.
De studenten verzamelden watermonsters, onderzochten het bodemleven en brachten plant- en diersoorten in kaart langs de oevers van kreken en de Oosterschelde. Deze overgangsgebieden - met verschillen in het zoutgehalte - zijn bepalend voor de biodiversiteit in het gebied.
Het verzamelde materiaal werd aan het eind van de middag onderzocht en gegevens werden in het 'data-centrum' ingevoerd en verwerkt. Na een lange en warme dag presenteerden de studenten hun bevindingen. Daarbij viel op dat sommige locaties duidelijk verschillen vertoonden in biodiversiteit en waterkwaliteit, afhankelijk van de mate van verzilting.
Docenten en studenten spraken van een waardevolle praktijkervaring. “Juist in een gebied als Ouwerkerk, aan de rand van de Oosterschelde, zie je hoe kwetsbaar en dynamisch natuur kan zijn”, aldus één van de begeleiders. “Studenten ervaren hier alle schooltheorie in de praktijk en zien hoe getij en ecologie met elkaar verbonden zijn”.
En ik, medebegeleider van deze dag, heb ontzettend genoten van al die studenten die op allerlei locaties in het gebied druk waren met hun onderzoek. Wat een goede onderzoeksvragen, wat een interesse en enthousiasme, wat een kennis, wat een mooie conclusies. Ik denk dat deze 51 studenten, net als ik, deze dag nooit meer gaan vergeten.
