Kwetsbare pioniers
Dat geldt bijvoorbeeld voor pioniersoorten zoals de kluut, bontbekplevier en visdief. Deze soorten zijn kieskeurig. Ze houden van open, kale plekken met zand en schelpen. Geen dichte begroeiing, geen drukte. Gewoon ruimte, rust en een landschap dat door natuurlijke dynamiek in stand wordt gehouden. Precies dat soort plekken zijn in Nederland schaars geworden.
Hun broedstrategie is ook nog eens kwetsbaar. Een nest op de rand van land en water is prachtig, totdat het water stijgt. Dan kan een heel broedseizoen in één klap verloren gaan. En dat zien we gebeuren; door minder geschikte plekken en klimaatverandering zijn er minder succesvolle broedsels. En dus minder vogels.
Een duwtje in de rug
In het Lauwersmeergebied willen we met Vogelsand juist deze vogels een helpende hand reiken. Aan de Hoek van de Bant richten we ongeveer 10 hectare in als broedgebied. Geen strak aangelegd park, maar juist een landschap dat lijkt op hoe de natuur het zelf zou doen: dynamisch, open en een tikje ruig.
We maken ruimte voor zand en schelpenstranden, leggen slikkige delen aan waar vogels voedsel kunnen vinden en zorgen voor rust en veiligheid. Zo nemen we ook maatregelen om verstoring door roofdieren te beperken. Alles met één doel: een plek waar deze soorten weer rustig kunnen landen, broeden en hun legsels grootbrengen. Waar we het deze vogels als mens erg moeilijk hebben gemaakt, geven we ze nu met Vogelsand extra ruimte. Deze vogels horen bij het Waddenkustgebied, ze verdienen onze hulp.
Samen werken aan natuur
De ondertekening vorige week was meer dan een handtekening op papier. Het is een gezamenlijke belofte. Met partners binnen het programma Wij&Wadvogels werken we aan herstel van leefgebieden in de Waddenregio. Vogelsand is daarin een belangrijke stap.
De komende tijd gebruiken we om het plan verder uit te werken. De uitvoering volgt later, buiten het broedseizoen, zodat we de vogels niet verstoren.
Even door de knieën
Gisteren stonden we daar, aan de rand van het water. De wind dwars door de jas, met koude vingers, maar met een goed gevoel. Omdat je weet: dit is waarom we het doen. Voor die ene kluut die straks weer een veilige plek vindt, voor het geluid van visdieven boven het water, voor een landschap dat blijft bewegen. Soms moet je flink investeren en door de knieën gaan voor de natuur. Maar geloof me: je krijgt er iets groots voor terug!
