Nieuws
Het broedseizoen van de kustvogels is op Texel zo goed als ten einde. De meeste jonge vogels zijn ‘vliegvlug’ en daarmee behoorlijk mobiel. Toch verdienen ze nog bescherming. Zo blijft de afbakening in De Slufter gehandhaafd zodat er voldoende plekken zijn waar de vogels kunnen rusten.
Dit gastblog is geschreven door Huib Koel. Hij was deze zomer een van de vrijwillige vogelwachters in De Slufter.
Bij het Diepe Gat, aan de noordkant van De Slufter, is het begin augustus al minder druk wat vogels betreft. De vrouwtjes van de eider hebben met hun kroost het gebied inmiddels verlaten en zijn naar zee vertrokken. De mannetjes eider hadden dat al veel eerder gedaan. Ze lieten de opvoedkundige taak volledig over aan moeder eider en bivakkeren al enkele maanden op de Noordzee.
Lepelaars zijn nog wel aanwezig en foerageren bij laag water regelmatig in het Diepe Gat. Jonge zilvermeeuwen vliegen schreeuwend achter hun ouders aan en bedelen als een klein kind om iets lekkers. Af en toe probeert een jonge grote stern een visje te verschalken in een van de kreken van De Slufter.
Bij de scholeksters volgt het jong de moedervogel op de voet. Wanneer die peurend in het slik iets eetbaars vindt, snelt het jong dichterbij in de hoop iets te krijgen. De torenvalk speurt al stilstaand in de lucht en balancerend in de wind de stuifdijk af op zoek naar een muis. Maar verder is het vrij rustig, zo constateren de vrijwillige vogelwachters bij het Diepe Gat. Soms vliegt de bruine kiekendief voorbij.
Bij de ingang van De Slufter is het echter een drukte van belang. De jonge grote sterns – geboren aan de waddenkant van het eiland – zijn neergestreken op de grote zandplaat. De ouders vliegen met spierinkjes, gevangen in de branding van de zee, af en aan naar de jonge vogels.Die zitten geduldig te wachten in een soort van ‘naschoolse opvang’. Het knarsende gekrijs is niet van de lucht. Onnatuurlijke verstoring van de rustende vogels door recreanten moet ook nu zoveel mogelijk voorkomen worden.
De oplettende wandelaar ziet begin augustus ook nog jonge bontbekplevieren lopen. Donzige bolletjes op pootjes. Plevieren zijn nestvlieders: ze verlaten vrijwel direct na het uitkomen van het ei het nest. En dribbelen over de zandplaat. Ze zijn dan nog niet ‘vliegvlug’ en hebben extra zorg nodig, niet alleen van de ouders maar ook van jou. Door op afstand te blijven en de hond aangelijnd te houden.
