Nieuws
Je wandelt door het bos wanneer plotseling, met een scherpe krijs, een vogel een paar meter voor je voeten wegvliegt. Het beestje heeft je al lang gehoord of zien aankomen. Als je te dichtbij komt, slaat het op de vlucht. In een soort paniekvlucht vliegt het met klapperende vleugels weg, terwijl jij nog bijkomt van de schrik. Tegelijkertijd pak je zo snel mogelijk je verrekijker of fototoestel om te proberen het prachtige beestje vast te leggen.
De afgelopen tijd liep ik meerdere keren met een collega door het Hollandse Hout, het Kotterbos, het Oostvaardersveld en het Bufferbos. We waren bezig met een inventarisatie van een aantal poelen en genoten van het prachtige decor. De Flevolandse bossen zijn vrij uniek in soortensamenstelling en bodem in vergelijking met de rest van Nederland. Nergens vind je bossen op zulke rijke gronden met zoveel loofbomen, waar de vegetatie zo weelderig groeit. Ook hebben deze jonge bossen, in verhouding tot andere bossen in Nederland, een hoge diversiteit aan vogels. Op voedselrijke grond groeien veel planten die voedsel bieden in de vorm van nectar, zaden, bessen en noten, wat weer insecten aantrekt. Deze insecten trekken vervolgens veel vogels aan. Twee soorten die goed vertegenwoordigd zijn in Flevoland zijn de hout- en watersnip. Ook deze kwamen we geregeld tegen, al zie je ze vaak pas als ze vlak voor je voeten wegvliegen.
Zoals gezegd, is de houtsnip een typische soort die je bijna nooit ziet. Je loopt door het bos en ineens vliegt hij met een aparte krijs een paar meter voor je voeten weg. De houtsnip is een bijzondere vogel, omdat hij de enige steltloper is in Europa die in het bos leeft. Het is een vrij gedrongen beestje met een mooie lange, rechte snavel van 6 tot 8 cm, die vooraan zwart is en naar de kop toe overgaat in roze/oranje. Hij is voornamelijk bruin met een tekening van dorre blaadjes en dus goed gecamoufleerd. Hij is 33 tot 35 cm groot en heeft een spanwijdte van 56-60 cm. Als je hem goed kunt bekijken, zie je dat het verschil met de watersnip voornamelijk is dat de houtsnip brede dwarsbanden boven op zijn kop heeft.
De houtsnip is een solitair levende bosvogel met een voorkeur voor vochtige loof- of gemengde bossen met een rijke ondergroei. Ze zijn dus minder te vinden in de bossen op de hogere zandgronden en meer in de polderbossen. Regenwormen staan op het hoofdmenu, maar ook insecten zoals kevers of slakken gaan er goed in. In Nederland is de houtsnip zowel stand- als trekvogel, wat betekent dat ze hier broeden en jaarrond blijven (standvogel), maar dat er ook vogels vanuit het noorden hierheen komen en vogels hiervandaan in de winter naar de Britse eilanden of Zuidwest-Europa vertrekken.
De grootste kans om een houtsnip te zien is tijdens de bijzondere balts. In de avond- of ochtendschemer van het voorjaar vliegen de mannetjes met schokkende vleugelslag net boven de bomen. Tegelijkertijd maken ze een knorrend geluid dat wordt afgewisseld met een soort nies. Een bijzonder en prachtig gezicht om mee te maken. Houtsnippen broeden op de grond, de legtijd is tussen eind maart en eind juli en ze kunnen één tot twee broedsels per jaar hebben. Het vrouwtje legt meestal vier eieren en de broedtijd is 21 tot 24 dagen.
Overal waar meer bos en of struweel is en waar de bodem vochtig is. Dus dat kan zijn in het Hollandse Hout, het Kotterbos of het Oostvaardersbos, maar ook in het Oostvaardersveld of in het Bufferbos.
Vroege Vogels heeft een mooi item over de balts van de houtsnip, op de website van de Vogelbescherming is een leuk item met Erwin Kompanje te vinden.
