Nieuws
Wie in de Bollekamer wandelde is het vast opgevallen: de warme blauwpaarse gloed nabij het Pieter Rozenvlak. Er staan dit jaar niet zomaar een paar klokjesgentianen, het zijn er maar liefst 14.810. Weergaloos mooi! Een samenloop van omstandigheden bracht deze optimale bloeicondities hier bij elkaar. Een vlakte vol kruipwilgen is ook mooi, maar in dit geval hechten we grote waarde aan de gentianen en andere mooie soorten. Daarom gaan we na de bloei maaien en opkomende boompjes afvoeren.
Ik wilde een beeld hebben van het aantal en heb daarom ijverig met een handtikker (groepjes) geteld. Mijn idee was groepjes van tien maken en dan heel secuur in banen de geplagde vlakte af te lopen. Dit is een rechthoekig geplagde vallei, dat te doen. Normaal gebruik ik deze handtikker voor het tellen van wolken bonte strandlopers of goudplevieren. Die blijven maar zelden lekker op een rijtje staan, dus dit was veel eenvoudiger dan al die steltlopers op het Wad. Ik kwam op het duizelingwekkende recordaantal van 14.810. Met de eerlijke kanttekening dat het er best tien meer of minder kunnen zijn.
Het Pieter Rozenvlak is een mooi voorbeeld van een plek waar collega's van Staatsbosbeheer energie in hebben gestoken om de biodiversiteit te verbeteren. Deze voormalige akkertjes kregen een natuurfunctie en oud-collega Jan Witte besloot om handmatig wat te plaggen. Dat leverde aangename verrassingen op. In de oude zaadbank zaten hele boeiende plantensoorten verstopt. Met begrazing en door maaien en afvoeren met een machine is nu dit kleurrijke beeld ontstaan. Een prachtig resultaat, waarbij natuurbeheer het verschil kan maken. Het vraagt continuïteit en met de weersextremen ook wat flexibiliteit, want als het te nat is kun je er met machines niet maaien.
Wat weer betreft volgen uitersten elkaar op. De winter van 2023-2024 was de natste winter ooit. Laagtes in de duinen verdwenen langdurig onder water. De heide verzoop en de klokjesgentiaan leek verdwenen. Met de verdronken heide komt het niet zomaar weer goed. Nog steeds staan grote dorre zwarte struikheiplanten dood te wezen. Dit jaar afgewisseld met bloeiende heide, maar ook verdroogde heide. Veel minder bloeiende heide is natuurlijk wel een zorgelijk gegeven. Normaal is het de plek voor massadracht van (wilde) bestuivers zoals tal van bijen, hommels, vlinders en zweefvliegen. De komende jaren moet duidelijk worden of trends bij deze soorten gekoppeld kunnen worden aan deze (opnieuw) uitzonderlijke zomer.
