Nieuws
De laaggelegen delen van de binnenduinrand zijn in de hoogzomer op hun mooist. Veel bezoekers fietsen er snel aan voorbij, bijvoorbeeld via de brug bij de Schettersweide of langs het Alloo ten zuiden van De Koog. Toch is het de moeite waard om even af te stappen en rond te kijken. De orchideeën zijn inmiddels uitgebloeid, maar daarvoor in de plaats kleuren dophei en verfbrem het landschap. In de natte laagtes groeit alles dicht bij de grond, dus buk gerust eens wat dieper. Met een beetje speuren ontdek je zonnedauw en moeraswolfsklauw tussen de vochtige vegetatie. Deze lage delen ontwikkelen zich langzaam tot veen. Dat werkt als een natuurlijke spons die zoet water vasthoudt, juist tijdens droge en warme zomers. In de bufferzone tussen duin en binnenduinrand krijgt dit bijzondere proces alle ruimte.
Ten zuiden van de Koog en ten noordoosten van Ecomare, ligt tussen het bos en het duin, het Alloo. Het deel richting Ecomare , tussen de Pelikaanweg en de Californiëweg, is al langere tijd in extensief beheer en later zelfs in het natuurbeheer. Dat betekent geen bemesting , een beetje hooibouw en het zoete water soms wat langer vasthouden. Het gevolg is een bloemenzee rond het duinmeertje. Rond 2000 zijn er in dit gebied kleinschalige plagwerkzaamheden geweest en zijn duinrellen (duinbeken) gegraven. Er was toen al een Masterplan water, waarbij binnen dit deelproject water vastgehouden zou moeten worden. Niet alleen in het belang van de natuur, maar ook voor de landbouw. Op deze plagplekken is het wat vochtiger en ontstond ruimte voor pioniers. Teer guichelheil is zo’n mooie roze ‘bodembedekker’ die hier van nature voorkomt. Een schitterend en zeldzame soort. Op de hogere delen zijn het vooral gevlekte orchissen, dopheide en verfbrem. Een kleurenmix die weer veel insecten aantrekt. Het zoemt en het beweegt! Ik kan daar als boswachter heel blij van worden.
Vleesetende Zonnedauw
Insecten in het Alloo moeten wel een beetje oppassen. Want op de lage delen komen twee soorten zonnedauw voor. Dat zijn, jawel, vleesetende plantjes. De kleverige tentakels zorgen ervoor dat kleine vliegjes, mieren en zelfs waterjuffers kunnen blijven ‘plakken’. De plant kan in dit arme milieu op deze manier aan extra voedingsstoffen komen. Later in het seizoen ontstaat bij de ronde zonnedauw ook een ‘zachte’ kant. Een bloemetje groeit boven de kleverige stengels en blaadjes en lokt insecten voor de bestuiving. Niet alleen in het Alloo, maar ook langs de wandelpaden in de Muy of de Bollekamer kom je zonnedauw tegen.
Wandelen
Vanaf Ecomare loopt een eenvoudig en afwisselend belevingspad door duin, bos en binnenduinrand. Het pad leidt langs het Alloo, maar ook langs het nieuwste stukje natuur achter het Maartenshuis. Eigenlijk het Alloo 2. In dit voormalige bollenveld zijn in het kader van natuurverbindingen, duinbeken met elkaar verbonden en is een heel klein beetje geplagd. Hier zie je nu al prachtige eerste ontwikkelingen ontstaan. Orchideeën, verfbrem en de borstelbies staan er al. Duinvlinders drinken er bij de kale jonkers. De komende jaren zal dit gebied met extensief natuurbeheer en wat inrichtingsmaatregelen verder floreren in rijke binnenduinrand natuur. Wellicht ook met plantjes zonnedauw en teer guichelheil. Van die laatste werden vorige week al de eerste plantjes ontdekt op een plek waar vroeger de narcissen bloeiden. Een hoopvolle vondst.
