Zeeuws-Vlaanderen

De Westerschelde maakte Zeeuws-Vlaanderen. Nog steeds is dit een gebied met veel water. En het wemelt er van de watervogels.

Over Zeeuws-Vlaanderen

In Zeeuws-Vlaanderen bevinden zich meerdere natuurgebieden met een variëteit aan landschap, flora en fauna.

Margarethapolder

Meanderende kreekjes in een open weidelandschap, waar tal van watervogels ongestoord foerageren, dat is Margarethapolder. Van oudsher geldt het gebied als inlaag, een beschermingszone tussen de zeedijk en de inlaagdijk. Ondanks regelmatige overstromingen werd het gebied lange tijd als landbouwgebied gebruikt. Maar in 2006 werd het gebied omgetoverd tot natuurgebied. Sindsdien weten weide-, moeras- en kustvogels het gebied weer te vinden. In 2010 richt Staatsbosbeheer Margarethapolder II in. Dit gebied wordt toegankelijk gemaakt voor bezoekers van het gebied door middel van wandelpaden.

Sainte Marguérite

Op de zeedijk is een vogeltrekpost geplaatst. Vanaf dit punt zijn de Margarethapolder en de Westerschelde in één blik te overzien. Het kanon ernaast verwijst naar het jaar 1807, toen Napoleon op deze plek een kustbatterij wilde bouwen, genaamd Sainte Marguérite. Een naam die we herkennen in het dorpje De Griete, iets meer naar het oosten toe.

Eiland van de Meijer

Samen met Gat van Pinte vormt Eiland van de Meijer een jong wandelgebied langs de Otheensche Kreek. Het Eiland bestaat uit open grasland met jonge opgaande bomen en struiken. Koeien die dwars door de rietvelden struinen, begrazen grote delen van het natuurgebied. Veel vogelsoorten, als kleine karekiet, rietgors, waterral, bruine kiekendief en heel veel soorten steltlopers voelen zich hier thuis. Wandelend over het eiland heb je regelmatig een geweldig uitzicht over de kreek. En ga gerust buiten de paden, struinen mag hier!

Knokkert

Knokkert, van oudsher een nat, moerassig stuk grond in de Strijdersgatpolder, is sinds 1971 eigendom van Staatsbosbeheer. Daarvoor was het in beheer bij boer Erasmus, die wars was van alle moderne landbouwtechnieken. Hierdoor treffen we hier nog oude boerenelementen aan: oude geriefhoutbosjes (essenhakhout), meidoornhagen en oude veedrinkputten. Nu is de Knokkert uitgebreid met loofbossen en open weilanden; een afwisselend gebied met bijzondere plant- en diersoorten.

Braakman

Braakman is een voormalig krekencomplex. De huidige vorm is ontstaan in 1952. Net voor de grote overstromingsramp in 1953 is het gebied ingepolderd. Destijds is er bijna 200 hectare bos- en natuurgebied gecreëerd. Inmiddels is daar 300 hectare bijgekomen. De Braakman is zo één van de grootste natuurgebieden van Zeeuws-Vlaanderen geworden. In het gehele gebied vind je uitgestrekte bossen, struweel, open terrein en water. Natuurlijk zijn wandelaars, fietsers en ruiters welkom in de nieuwe Braakman.

Canisvliet

Tijdens de verbreding van het kanaal van Gent naar Terneuzen in 1962 is een groot deel van de kreken gedempt. Dit gebeurde met slib uit het kanaal en dat had verstrekkende gevolgen. Bijzondere planten en dieren verdwenen en het milieu raakte vervuild. Sinds de jaren 90 krijgt het gebied weer de aandacht die het verdient. De bodem is schoongebaggerd en verontreinigd water wordt nu om de kreek geleid. Ook zijn omringende landbouwgronden aan het gebied toegevoegd. Hierdoor is Canisvliet gegroeid van 40 hectare naar 100 hectare.