Boswachterij Nunspeet ligt in een prachtig stuk Veluwe. Glooiende paden voeren naar het idyllische dorpje Vierhouten en verder naar Elspeet. Langs open heide en koele bossen, wuivende sparren en grillige eiken. Op de natte heide liggen plassen, omringd door paarsrode zonnedauw. De bewoners van Nunspeet komen graag op het voormalige landgoed van het Ronde Huis. Daar liggen twee grote vennen. Eentje is omgeven door een haag van rodondendrons. Weerspiegeld in het gitzwarte water lijkt die nog imposanter.

Schurkende zwijnen

Ten zuiden van Nunspeet ligt het Zandenbos. Het zonlicht heeft vrij spel in het open bos. Hier ligt ook een fraai heideveld. Met geurige heide en krentestruiken vol vogels. In de Zandenplas kunt u op zomerse dagen heerlijk zwemmen. Op de uitgestrekte heidevelden rond Elspeet loopt een herder met zijn schaapskudde. Het Vierhouterbos is rustiger en zit boordevol wild. Wie oplet, ziet de wroetsporen van zwijnen langs de paden. In de bossen liggen hun zoelplaatsen. Dat zijn de poelen waarin ze hun modderbaden nemen. Let maar eens op of u een kaal stuk boomstam ziet, met grijze modder er aan. Daar schuren de zwijnen hun vacht.

Zwolse Bos

Wie van fraaie bomenlanen met doorkijkjes naar grazige plekken en heide houdt, komt in het Zwolse bos volop aan zijn trekken. Geschiedenis en toekomst komen hier samen. De oude heide, die ooit plaats maakte voor bebossing, krijgt langzaam weer de ruimte. Je kunt hier rustig wandelen of fietsen. En wie weet laat een hazelworm of een edelhert zich zien.

De rechte lanen in het Zwolse Bos stammen uit de tijd dat het gebied – toen nog de Heerderheide - voor heideontginning werd gebruikt. In die tijd graasden er schapen over de heide. Begin vorige eeuw werd de heide grotendeels verruild voor bos.

Loofbos

Twee grote stormen in 1972 en 1973 sloegen een derde van het Zwolse Bos weg. Dit gaf de beheerders de kans om het uitgestrekte donkere naaldbos om te vormen naar lichter en soortenrijker loofbos. Ook is het vochtige gebied in de noordwesthoek (Tolhuisven) omgeplagd. Daar groeit nu weer dophei, veenpluis, zonnedauw en witte snavelbies.

Lappendeken

De heideterreinen van het Zwolse Bos zijn te klein om efficiënt te laten begrazen. Ze worden om de zeven tot tien jaar met speciale machines gemaaid. Dat gebeurt in kleine stukjes tegelijk, zodat de dieren niet ineens hun leefgebied verliezen. Zo ontstaat een lappendeken van jonge en oude hei. Daarin leven de levenbarende hagedis, de hazelworm en allerlei vlinders en insecten. Op de arme zandgroen doet vooral de grove den het goed. Op de wat rijkere gronden vindt je vooral douglas, lariks en beuk.