Net als de Flevopolder werd ook de Noordoostpolder in de jaren ’40 aangelegd vanwege de groeiende behoefte aan landbouwgrond. Maar in sommige delen was de veengrond te arm om goed te kunnen boeren: daar werden bossen geplant. Het grootste en oudste bos van de polder is het Kuinderbos. Het was meer dan hard werken voor de polderpioniers die, met de hand, maar liefst 150 kilometer aan greppels groeven om de grond te ontwateren en die honderdduizenden jonge boompjes plantten.

Het is gelukkig voor ons want het resultaat van hun inspanningen is een bos van formaat. En afwisselend: het wemelt er van de bijzondere planten, paddenstoelen, vlinders, roofvogels en roofdieren als de boommarter. Rond de Kuinderplas zorgen Welshpony’s en IJslandse paarden dat de open plekken in het bos open blijven. Het Kuinderbos verloochent zijn afkomst niet. Kijk maar eens goed op de grond: doordat het bos op de bodem van de zoute Zuiderzee werd aangeplant, zijn nog steeds schelpenresten tussen de bomen te vinden.